الان دوسالی از بودنم توی سیستم دانشگاهی پیام نور می گذره اوایل به هردلیلی که حالا خودم هم
چندان نمی دانم از عملکرد و سیستم آن به هر شکلی که بود دفاع می کردم حتی شده باسکوت!
اما این اواخر به واقعیتی تلخ رسیدم واقعیتی که غیرقابل انکار که مرا بهت زده کرده: «تا وقتی در پیام
نور هستی چاره ای جز جنگیدن نداری!!!» حالا این نبرد یا بین انبوه کتاب های درسی است که
نمیدانی ترم بعدباز هم در دانشگاه ارائه می شود یا جایش را به منبع دیگری می دهد!! یا سردرگم
شدن در اطلاعیه ها و گزارشاتی است که گاه و بی گاه از هرکجا هوار می شود روی سرت تاجایی که
رئیس دانشگاهت راهم به واکنش وامی دارد!! و باز تو می مانی و این میدان و راهی که جز جنگیدن برای
به منزل مقصود رساندن این بار نیست !!باری که هزار ساربان دارد...!!!!
پی نوشت:انشالله از این پس بیشتر درباره پیام نور خواهم نوشت!!
موضوع : بودها و نبودهای پیام نوری!! |
